Arjantin Elveda, Bolivya La Quica’ya doğru

İki gündür Iruya’dayım. Sabah bilet gişesine gidiyoruz Humahuaca için bilet soruyoruz, otobüs gelmeden bilet satamayacaklarını söylüyorlar. Saat 11:30’da gelmemizi söylüyorlar. Hostelden 8 kişi dönüyoruz. Bir gün önce yol kapalı olduğundan oldukça fazla bekleyen var. Neyse ki saat 11:30’da biletimizi alabiliyoruz. Daha sınra çantaları alup, kilisenin önünde bekliyoruz.

 Saat 13:00’de hareket ediyoruz. Nehri sol yanımıza alıp, kıvrıla kuvrıla gidiyoruz. Yanıma bebeğiyle bir kız oturuyor. On yedi yaşında. Bebeği 5 aylık. Şaşırıyorum, çünki bebek iki aylık gibi duruyor. Konuşuyoruz, Iruya’da okula gidiyormuş, lise 2’de. Daha sonra çantamda dünden kalma kepekli ekmeği çıkartıyorum, midemi bastırsın diye. Pek alacağını düşünmüuorum, ama ekmekten ister mi diye soruyorum. Kabul ediyor. Kalan parçayı da paylaşıyoruz. Çantamdaki muzdan veriyorum, bebeğine yediriyor. Üzülüyorum, güney amerikada çocuk annelerin kendi istekleriyle böyle bir yolu seçmelerine. Ailesi yakın bir köyde oturuyormuş, indikten sonra yoldan tepeye yürüyecekmiş. Bir süre sonra iniyor bebeğiyle.

Yol boyınca dün yağan yağmurdan etkilenen yol bozuklukşarı giderilmeye çalışılıyor.

Humahuaca’ya varmadan, La Quica yol ayrımında iniyoruz. Yirmi dört km mesafe var Humahuaca’ya. Yol ayrımında 2 polonyalı, biz Lucho ile, diğer bekleyen 4 kişi. Kızlar otostop yaptıklarını ve 1.olduklarını söylüyorlar. 



Neyse pek başarılı da olamıyorlar. Polonyalılar aşağı yürüyor. Birazdan ysğmur bastırınca, çantaları alıp, orada olan bir ibadethane benzeri yere sığınıyoruz.Bir kaç otobüs geliyor ama durmuyorlar. Bir süre sonra bir otobüs geliyor, La Pampa’ya gidiyormuş. 50 km 25 peso, biniyoruz hep birlikte. Yol boyunca sıradağların renk cümbüşüyle ilerliyoruz. Ovalar, dağlarda son buluyor. Saat 17:20’de La Pampa terminalinde iniyoruz. Orada bilet sorarken Balur firmasının otobüsü geliyor. AR$ 55 Peso hemen dört bilet alıp, biniyoruz. Bir saat olmadan La Quica’ya varıyoruz. Luciano arjantinli arkadaş, burada gece kalalım sabah geçelim diyor. La Quica’da bir hostel var. Onu buluyoruz ama kapıda dılu olduğu yazıyor, ayrıca kapıyı açan da olmuyor.


 Bir kaç yere daha soruyoruz, ama AR$ 150 peso altında pek konaklama mümkün değil. Bolivya’ya Villazón’a geçelim diyoruz. İlk defa hiç bekleneden sınırı geçiyorum. Hiç bir kağıt doldurmadan hem de. 



Villazón oldukça karışık, sokakları tozlu bir yerleşim. Kalacak bir yer bulmak için hospedaje arıyoruz. Terminal karşısında ve plaza karşısında bir kaç yer var. Oteller pahalı , sadece wifi olan bir hostal buluyoruz. Yalnız yan taraf bar çok gürültü oluyor diyor resepsiyondaki kuz, ben de aman ne olacak yorgunluktan yatınca uyuruz diyorum. Uruya’da 3 gün internetten uzak kalmıştık. Konaklama ücreti kişi başı B$ 30 Bolivanos. Daha sonra terminal arkasında yer alan büfe şeklinde yemek yerlerinde B$ 5 Bolivanos hamburgesa yiyoruz. Bir tane kesmiyor ikinciyi de devam ediyoruz. Hostal’a dönünce kabus başlıyor. Müzik başlamış, odanın camı müzik volümunden sürekli sallanıyor. Gece ilerledikçe artık tamamiyle sallanıyor. Gece 03:00’de artık kalkıyorum, bit saat sonra bitiyor. Sabah uyanıp, terminalin önündeki satıcılardan sabah kahvaltısı olarak kinua içtikten sonra Tipuza için yola çıkuyoruz. Yol 2 saat sürüyor. Tipuza da pek nir şey yapmıyoruz sakin bir hıstelde kalıyoruz.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s