Cafayate Salta 

Günlerden perşembe, 02 Mart 2017

Sabah couchsurfing evimden ayrılarak MAAM Museo de Alta Mountainas Yüksek dağlar müzesini ziyarete gittim. Dün kapalı olduğu için bugüne kalmıştı. Sırt çanramı güvenliğe bıraktım ve   giriş için emekli indirimi için uğraştım maalesef suratsız bir bayan benim tüm sevimliliğime duyarsız kaldı. MAAM da 500 yıllık mumyalar bulunuyor.

 İşin ilginç tarafı mumyaların tüm organları zarar görmemiş hatta birisinin akciğerleti hastaymış.  Llullaillaco mumyaları 6.739 mtde volcan Llullaillaco zirvesine yakın bulunmuş. Çıcukların büyük ihtimallle tanrılara kurban olarsk verildiği tahmin ediliyor. Inka medeniyeti dağları kutsal ve tanrısal görüyordu. 

M0zeden çıkıp otostop yapmak için küçük bir köy olan Coronel Moldes ‘e gitmek için Av. San Martin ve Pellegrini köşesinde olan durağa gittim. Inanılmaz yaz sıcağı bir saat bekledim. Otobüs 25 Arjantin pesosu vererek 63 km yol katetmiş oldum. Yaklaşık 1,5 saatte köye vardım. Köy çıkışında beklemeye başladım. 

Yarım saat sonra sırt çantalı bir gencin yürüyerek önümden geçince konuşmaya başladık. O da Cafayate’ye gidiyormuş. Yürüyelim biraz dedi. Yürüdük ve köyden uzaklaştık rahat beklenebilecek bir yerde konumlandık.

 Onun değişik ekmekleri varmış. Su ve ekmeğini paylaştı. Ekmekleri bitirdik ki elimi kaldırdım bir araba durdu. Cafayate’ye gidiyormuş bizi aldı. 127 km yi 1,5 saatte aldık. Kasabaya varınca elimde adres olan hosteller hep doluydu. Lo de Chicki hostelde Hostal Rusty-k ya yönlendirdiler. Orası doluymuş, başka bir hostelleri varmış, Anexo Rústy-k. Zaten bir blok mesafede olunca  hemen vardım.Daha önce restoran olup, hostele dönüştürülmüş bir bina ve harika bir bahçesi var.

 Hemen bir kadeh şarabım hazırdı. Gençler barbekü hazırlamışlar ben de gittim et aldım. İyi kalitede et kilosu 170 peso 40 Tl gibi. Şarap malbec üzümlerinden 20 Tl . Salata hazırlamışlar zaten. Sofraya oturduk. 

03 Mart Cuma günü hava kapalı ve yağmurlu. Günü dinlenerek geçirdim. 

04 Mart 

Öğleden sonra 7 şelsleye yürümeye karar verdim.Maps.Me haritada 7 km gösteriyor. Öğleden sonra yola çıktığım için güneşin kavurucu sıcağıyla başbaşa kalmıştım. 3 km sonra yol sola kıvrılmaya başlayınca köşede şık bir otel gördüm. 

Biraz dinlenmek için gölgesinde oturdum.Daha sonra güneş ışınlarını sağ omuzumda taşıyarak yola devam ettim. Seyahatin en güzel yanı, bir yeri ziyaret etmek için zorunlu yürüyüş olması. 

Şelaleye nehrin iki yanını sarmalayan patika ile ulaşılıyor. Sık sık nehri bir o yandan, nir bu yana geçmek gerekiyor.

Yer yer dizimi aşan sulardan geçtim. Ama yalnız olunca tedirginlik başlıyor. Hatta bir ksyaya çıkmak için birilerini bekledim.Bir saat yürüdükten donra büyük şelaeye varamadım.Yönlendirme olmadığı için yolu takip etmek zorlaşıyor. Geri dönüş yolunda kendimi nehrin serin sularına bıraktım. Bir yere varmak değil, o yoldan zevk almak en güzeli. Hatta şelale yolunda karşıkaştığım bir gen, ne kadar yolum kaldığını sorduğumda “Disfruta el agua” demişti. Varmaya değil, suda vakit geçirmekten hoşlanmaya çalış anlamında. Hayatın en önemli püf noktası. Dönüş yolunda 2 kız öğrenci lile karşılaştım. Şelalenin ardında bir koleje gidiyorlarmış. Rahibe okulu. Hem de özrl ve paralı. Niye oraya gittiklerini soruyorum. Normal okuldaki gençlerin kötü olduğunu söylüyor.Gençlik her yerde bozulmuş.

05 Mart 2017, Pazar

Bugün 2 km uzaklıkta olan keçi sütünden peynir yapan bir fabrikaya yürüdüm. Niyetim önce peynir tadıp, sonra da üzerine bodegaya gidip şarap tadımı yapmak. Ne yazık ki seyahat etmenin dezavantajı günlerden pazar olduğunu unutmuşum. Kasabadan uzaklaşınca sağımdaki manzara üzüm bağlarına sabitlendi. Karşıma dağları, elime sandaletleri aldım, ayaklarımı hafif ılık kumlara bıraktım. Yolun solunda sıralı ağaçların yapraklarından kuş sesleri doğanın sessizliğine fon müziği oluşturuyordu. 

Yarım saat olmamıştı ki çiftliğe vardım, ama ne göreyim, ahşap çiftlik kapısı zincirle bağlanmış. Kapıda kocaman “özel alan girmek yasak” yazıyor, memurluktan kalma hemen sindim. Kapalıysa kapı, niye açayım. Meraklandım da.. Zinciri kurcaladım, kanca var ama zincir büyük bir türlü çıkartamıyorum. 

En kolayı çitten atlamak.😋 Ben zincirle uğraşırken bisikletle bir çift geldi. Konuştuk.. Hemen birisi kapıya yöneldi, zinciri iki saniye olmadan çıkardı. Bir an adama süpermenmiş gibi şaşkın şaşkın baktım, nasıl açtınız diye sordum. Hemen zincirin benim göremediğim tarafını gösterdi. Tamamiyle açık bir kanca. Ehh hayat böyle, çözüme zor tarafından bakınca hayat hem zor, hem de çözülemiyecekmiş gibi geliyor. Bakış açısını değiştirmeye bağlı olarak her şey akışa geçiyor. Akışta isek herşey su gibi akıyor.  😇😇 Kapıdan girip, şöyle bakındıktan sonra 

geri dönüşe yine çıplak ayaklı devam ettim. Doğa ile başbaşa güzel günlerimiz olsun. 💐🌷🌸🌹

Cafayate, küçük bir kasaba, merkezinde plaza ve kilisesiyle, etrafında cafeler, barlar dükkanlar. Ispanyollar Güney Amerikanın her köşesinde birbirine benzer şehirler yaratmışlar, tek farklılık yaşayanlar ve kültürleri. 


KONAKLAMA 

Kaldığım Hostel

Anexo Rústy-k  170 PESO maps.me



Lo de Chichi  170 PESO maps.me 

YEME IÇME

Arjantinde etin.kilosu 170 peso en ucuzu et yapmak. Lokantalar genel olarak pahali. 70 peso ya bir tabak yenek mümkün 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s