Sınırlar Boyunca Arequipa’dan Arica’ya Peru Şili Sınırı

Arequipa, Peru
Dün akşam 15 Şubat saat 21:00 gibi hostelden taksi ile terminale gitmek için çıktım. Ne tesadüf ki 2 sırt çantalı gezgin taksi bekliyordu. Yolun karşısından nereye sorusunu terminal diye cevaplayınca hadi o zaman diye çağırdılar ve hemen taksiye atladık. İki Şili’li öğrenci mslum şu an Şili ve Arjantin’de universiteler okullar ara dönem tatilinde olduğu için yurist yoğunluğu bu ülkelerden.Terminalde Şili sınırını geçmek için gitmem gereken Tacna bilet ofisine kadar bana eşlik ettiler. Moguegua otobüs firmasından 20 Soles karşılığında biletimi aldım. Tabii saat 22:45 için. Çaresiz 1,5 saat bekledim. Burada terminalden otobüse binmek için ayrıca 1,5-2 soles verip küçük bir etiket almak gerekiyor. Uçak gibi kapılardan geçiliyor biletsiz olanlar zaten geçemiyor. Yolculama prosedürü yok. Sabahın kör karanlığında Tacna’ya vardık. Uluslararası terminale geçip, Arica sınırı geçmek için soruyordum ki ayrı 2 Şili’li öğrenci 4 kişilik araba ve otobüs seçeneği olduğunu söylediler. Onlar araba ile gidecekmiş arada 6 soles olunca ben de onlarla gitmeye karar verdim. Araba sınırda bekliyor ve sonra Arica terminaline kadar bırakıyor. Sınıra vardığımızda uzun bir kuyruk vardı tabii bekledik. Bana sıra geldi polis Türkiye’den misin diye sordu arkasından hiç tütke benzemiyorsun demesin mi. Haydaaa nereden tanıyorsunuz türkleri diye sorunca da dizilerden demesin mii. Ahh bu diziler herkesi Beren Saat zannediyorlar. 40 gün kalış süresi verdi bindik arabaya. Sınırda çantaları xrsyden geçiren  ender Güney Amerika ülkesi. Özelikle tohum bitki mercimek salam vb geçirmek yasak. Terminale saat 08:00 gbi vardık malum Atacama de San Pedro’ya gideceğim araştırmalardan sonra otobüslerin gece olduğu ve en ucuz otobüsün 15.000 şili pesosu olduğunda karar kılarak bileti aldım. Ve çantamı da oraya 1.000 peso verip bıraktım ayrıca tabii çok sıcak üstümü de değiştirdim. Gençlerden ayrıldık ben kendimi şehir merkezini bulmak üzere sokaklara bıraktım. Hemen merkezde kahve içip wifi kullanacağım bir Cafe buldum. Kawri Café☕
Oldukça hoş bir Cafe güzelce kanepeye yerleşip, öğlene kadar vakit geçirdim hatta biraz soıhbet de ettim. Wifi bozulunca sahilde yürüyüşe çıktım.
Yoldan karşıya geçiyordum ki Tsunami acil kaçış yolu uyarı tabelasını gördüm ve Odtü inşaat günlerinden kıyı liman  dersinde hocam ayrıca arkadaşım Prof. Ahmet Cevdet Yalcinerin tsunamiden bahsedişi aklıma geldi.  Hiç okyonus görmemiş birisi olarak teknik olsa da gözümde canlandıramıyordum. Seyahat etmenin görmenin hayal gücünü de ne kadar etkilediği bir gerçek. Sahilde yürüdüm ve dalgaların sakin olmasına rağmen beton bariyerlere çarpıp nasıl da hiddetlendiklerini gördüm.
Plaja vardığımda küçük bir plajın gölgesinde insanların saf dalgasız bir bölge içinde nasıl da huzurlu olduklarını gördüm.
İki bisikletli polisle fotograf çekildik akşam dansa gitmeden mi ayrılacaksın dediler. Çok üzüldük.
 Güzel bir günün ardından yorgunluk uykusuzluk mu tabii ki HAYIR dedim şehir merkezine doğru yürüyerek döndüm. Şöyle bir yer bulsam da hem yemek yesem hem de telefonumu şarj etsem dye düşündüm. Belki şehir merkezinde 5 tur attım ama bir yer keşfedemedim.
 En sonunda ümidim kesilmişken sabah gittiğim Cafe’nin devamında bir barda karar kıldım.
Pencere kenarına konumlanıp telefonu da şarja takdım. 3.500 peso llan balık menüsnü ısmarladım. Arada sırada saate bakıyorum diyorum ki çok de erken gitmeyeyim. Saat 19:30 da artık yola çıktım. Otobüs varmış terminale bindim. 400 peso ücret. Şöfor de ingilizce konuşmak istedi biraz dolsşa dolaşa terminale yaklaşıyoruz. Aricavgötündüğünden büyükmüş dedim içimden. Terminalin köşesinde inip hemen otobüs firmasına zıpladım. Görevli değişmiş bir erkek. Beni beklediğini söyledi pek anlamadım. Hemen üstündeki şortu değiştirmek için içeri girdim. Bu arada saatin 20:00 olduğunu düşünerek rahatım.Dışarı çıktım ki görevli ıtobüsümün gittiğini saatin 22:00 olduğunu söylüyor. Peru ile Şili arasındaki 2 saat farkını atlamıştım.Bir an bu bir illizyon mu diyorum. Şok halindeyim. Şokdan çkkamadan görevli işinin bittiğini param varsa yeni bir bilet alabileceğimi söylüyor. Herkesin bir yapısı var ve ben böyle dutumlarda bir şey yapamayanlardanım. Firmalara tek tek soruyorım maalesef bilet yok. Çaresiz bir fimanın önünde bekliuorum bir şey bildiğimden değil. Yanımda iki kadın daha bekliyordu ki bir firma görevlisi geldi elünde 3 bilet olduğunu söyledi.Ben cevap vermeden kadınlar evet evet dediler. Kapıldım onlara 22:30 otobüs saati 3 dakika var. Otobüse binmek için syrıca 200 peso ödemek gerekiyor. Biz beklerken kapıda kadınlatdan biri üçümüz için çıkış bileti almaya gitti. 22:30 da sırt çantamı bagaja verip koltuğa yerleşmiştim. Olayların idrakına varamamıştım. Bh arada acaba bilet ücreti olsn  23.000 pesom var mı diye düşündüm.paramı saydım  23.000 i toparlayamadım. Hareket ettik birazdan muavin geldi pasaportları topladı. Kontroller için gerekiyormuş. Daha sonra da paraları almaya gelfi olsn paramı 22.000 oesoyu verdim. Sonra da rahat koltuklara rahatsız bedenimi bıraktım. Huzursuz bir uyku beni bekliyordu. Sabahın ışıksızlığında Calama’ya vardık. Zira 07:00’de karanlık oluyor. Terminalde San Pedro de Atacama’ya gidebilmek için tekrar bilet almam gerekiyor ve beş kutuşum yok.İçerde Banc of Chile ATM lerinden para çfkmeye çalışıyorum. Het deneyişim nafile yabancı müşteri diyor reddediyor. Şilili bir kız yardım ediyor meğer altta yabancı müşteriler için butonu varmkş. Parayı alıyorum seviniyorum. Daha donra önceki biletim de San Pedro’yakadar ulaşımın olduğunu hatırlayarak 08:30 olanotobüdün yerini öğrenmeye çalışıyorum. Uzak olduğunu taksiyle gitmem getektiğini söylüyorlar. Msps.me açıyorum 2km ve yürümeye karar veriyorum. Düşündüğümden çabuk varıyorum. Santa Cruz del Norte diye firma. Yarım saat sandalyede pinekledikten sonra biniyoruz otobüse. Binerken bir genç ile sohbet ediyotuz. Otobüs dolu değil dağılıyoruz. Artık şöyle biraz sakinleşebilirim diye düşünürken bankamatikden para çekginden sonra kartımı nereye koyduğumu hatırlamaya çalışıyorum ama hiç bir şey yok . Kontroller nafile ve orada unuttuğum bilincine varıyorum. Parayı çekeli 3 saat olmuş. Ayy diyorum son kartmı da kendi elimle bırakmış oluyorum. Yapılacak bir şey yok. Bir çözüm bulmaya çaluşacağuz biz ama kim kim.Bu arada otobüs çölde ilerleyerek San Pedro de Atacama’ya varmak üzereydi.Yaşamak değil beni bu heyecan öldürecek Önce varış sonra bankayı arayış ve kredi kartı iiptali gerekiyor. Plazaya varınca wifidan faydalanarak kredi kartımı iptal ettiriyorum. Bundan sonrası daha zor olacak.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s