Ne kadar Cesurum? Yüreğimin götürdüğü yere gitme kararı 

 

Bazı hisler vardır ve açıklaması  zordur, içimde olan seyahat isteğini anlayabilmiş değildim. Her şeye karşı yola çıkma isteğini engelleyemiyordum. 2013 Kasım ayında iki haftalığına Güney Amerikayı ilk ziyaretimle tek başıma back packing tecrübesini yaşamıştım. Seyahatle sürüklenmek ve  bu yol içinde kaybolma hissi gerçekten büyüleyici gelmişti. Ama seyahatten döndükten sonra babamın düşerek felç geçirmesi arkasından inşaat mühendisi olarak çalıştığım bankada mobbing yaşamam beni olumsuz şekilde etkilemişti.2015 yılında sık sık hastalanmaya başladım. Kışın virutik enfeksiyon geçirip zatüre başlangıcı ile iyileşmek için uzun süre antibiyotik kullandım ve uzun süre öksürükle yaşamaya çalıştım. Daha sonra böbreklerimde sancı ile doktora gittiğimde tomografi çekimini tekrarlamak isteği ile beni aradıklarında 2 gün tüm hayatımı gözden geçirerek neredeyse hiç uyumadım. Her hangi bir haber aldığımda hazır olmak istedim ama nerede hata yaptığımı da anlayabilmek istiyordum. Neyse ki sonuçlarım olumlu ve mutlu edici oldu ama arkasından daha önce 2 kez ameliyat olduğum ayak bileğim sürekli şişmeye ve denge sorunu ile sık sık burkulmaya başlamıştı. Gittiğim doktorlar dikkat etmezsem benim için ciddi sorun olacağını belirttiler. Ve o an kararımı verdim.Artık hiç bir şey ertelemek istemiyordum. Yürümek, koşmak ve tüm hayallerimi gerçekleştirmek….

Doktorun dinlenmem için verdiği raporla evde kendime dinleme fırsatı buldum.Tek tek tüm kitaplarımı inceleme ve bana ait eşyalarla baş başa kalma fırsatı buldum. Güney Amerika’dan başlayacak uzun süreli bir Dünya turuna çıkmaya karar vermiştim ama bunu gerçekleştirmek için nasıl bir strateji uygulayacağımı bilmiyordum. Ortada bir ev ve eşyalar vardı. Evin düzenli olarak aidatları ve bakımı vardı. Ben uzaktayken elektrik su borusu patlayabilir, hırsız eve girebilir vb. ihtimaller üzerine senaryolar kuruyor her gün başka bir B planına geçiyordum. Bu arada evde yalnız başıma çay içiyor kahve içiyor, şarap içiyor, düşünüyor ve düşünüyordum. Genel olarak çok fazla paylaşımdan yana değildim, daha önce ki paylaşımlarımda bir kaç sefer etkilenip yapacağım plandan vazgeçmiştim. Evde kendimle kalmakla çıkardığım sonuç, öğrenmeye ve spora aşık bir kadın olarak ” Dağcılık malzemeleri, Kamp malzemeleri, tenis vb., akademik ve güncel kitaplarım, resim malzemeleri, öğrenmeye çalıştığım gitarım,kış gecelerinde örmekten hoşlandığım yünlerim, kumaşlar, dantel iplikleri, bisikletim.. vb vb. her şey çok basitti ve bundan sonra ki yaşamımda minimal bir yaşam tarzı istiyordum. Bu kadar kitap ve eşyayı saklamama gerek yoktu. Evimi kapatmaya ve eşyalarımı dağıtmaya karar verdim. Döndüğüm zaman stüdyo bir dairede sadece bir kanepe ve yatağa ihtiyacım olacaktı. Bir arkadaşımın yardımıyla tüm eşyaları elden geçirerek hepsini atılmayacak şekilde gerekli yerlere ulaştırdık. Akademik kitaplarımı ODTÜ’de öğretim görevlisi arkadaşım ilgili üniversitede ilgili bölümlere ulaştırdı. Özel olan bir kaç eşyamı Antalya’da baba evine götürdüm. Arabamı ayrılmadan son haftada satışa çıkardım ve bir kaç gün içinde sattım. Yapılacaklar listesi hazırladım.
– Seyahatten önce Seyahat sağlığı Merkezine gidip gerekli aşıları yaptırmak.
– Banka hesaplarını toparlamak,  şifrematik temin etmek,
Bunları tamamlayıp evi tamamiyle boşalttıktan sonra son 5 gün misafirhanede kalıp, thy ile Ankara-Istanbul’dan Buenos Aires’e gittim.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s