CLICK FOR ENGLISH

Tekne iki saat içinde Puerto Nariño iskelesine yaklaştı.

İskele ve kanolar

Yol boyunca çeşitli yerlerde tekne durakladıkça Leticia’da verilen paket eşyaları alıcılara teslim edildi. Puerto Narino iskelesine varıldığında tekneden indim ve yavaş yavaş yürümeye başladım. Peşim sıra bana yetişmeye çalışan tahmin ettiğini yaşlı bir adam kalacak yerim olup olmadığını sordu. Ve bana hostelin ismini söyleyince, Leticia’dan hostelden aldığım hostel adıyla aynı olduğunu anladım. İskeleden doğru hiç bir yere sapmadan yürüyoruz. Puerto Nariño hakkında İsrailli bir gencin bana söylediklerini hatırlıyorum. Puerto Nariño’da 3 hafta kaldığını söyleyince çok şaşırmıştım ve nedenini öğrenmek istemiştim. Bana dönerek ” Bazı yerler vardır ki oraya ait olduğunu hisseder ve enerjisinden etkilenirsiniz” demişti. Yağmur ormanları içinde yer alan bu sevimli şehir beni içine çekmeye başlamıştı. On dakika içinde sohbet ederek hostelin kapısına vardık. Bahçede yer alan  ağaçlarla çevrili hostel adeta yeşillikler içinde kaybolmuştu. Kapıyı biraz topluca Afrika kökenli orta yaşlı bir kadın açtı. Bina tamimiyle ahşaptan yapılmıştı ve dışarıda duvar yerine ahşap kafeslere monte edilen galvanizli telden  oluşuyordu.

Hostelde yatak fiyatı 20.000 Kolombiya Pesosu ama kahvaltı yok. Kayıt yaptırıp olamayacağımızı çıktım. Orada Brezilyalı Silvana ile tanıştım. Manaus’da Ondan müzesinde çalışıyormuş. Çok samimi karşıladı ve hemen “Mirador (gözetleme kulesine) gidiyorum sen de gelir misin” diye soruyor. Benim karnım çok aç ama güneşin batışını miradorda izlemek oldukça cazip görünü. Miradora çıkış bileti çok iyi hatırlamıyorum ama 10 bin pesodan fazla değildi. Silvana ile yaklaşık 3 bina katı yüksekliğinde olan gözetleme kulesine çıktık tamimiyle ahşaptan yapılmıştı. Yukarıdan nehir kenarına kurulmuş olan Puerto Nariño’yu kuş batışını izlemek oldukça keyifliydi.

Gözetleme Kulesi Miradordan şehre bakış

Silvana ile güneşin batışını izledikten sonra bizimle birlikte izleyen başka bir kadın ile konuşmaya başladık. Sohbet ederken daha sonra adının Angelica olduğunu öğreneceğim Kolombiyalı kadın, aynı teknede beraber geldiğimizi söyledi. Angelica’nın anlattığı hikâyeden, onun sayesinde tekneye binebildiğimi anladım. Gerçekten hayatın tesadüflerle dolu olduğunu bir kez daha görüyorum. Hemen orada “Angelica  eğer programı yolsa neden bizimle akşam yemeğine gelmiyorsun” diye sordum. Bu arada Silvana ile yürürken köşede ki balıkçıda yerimizi ayırtmıştık. Hep beraber lokantaya gittik. Lokantanın sadece 5-6 masası vardı. Nehir balıkları var biz kocaman bir balık seçtik sadece 15 bin peso. Üçümüz balığı paylaştık. Yanına pilav ilavesi yaptılar. Biralarımızı da açıp keyifli yemeğe başladık. Angelica Kolombiyalı, Bogota’da yaşıyor. O da iş için gelmiş ve hafta sonu kalıp Puerto Nariño’yu ziyaret etmek istemiş. Grubumuz oldukça düzeyli ve keyifli sohbet ediyoruz. Gece 23.00’e yaklaşırken 5 dakikalık yürümeye mesafesinde olan hostelimize gidiyoruz. Hostel sahibi gittiğimizde salonda oturuyordu. Elinde bir müzik aleti ile bize bir gösteri yapıyor. Ağzında müzik aleti bazı sözcükleri söylüyor ve bu kelimeleri yerlilerin ayinlerde ruh çağırmak için kullandıklarını söylüyor. Biraz tedirgin oluyorum ama ilgi çekici geliyor. Daha sonra uykumuz çok geldiği için odamıza çıkıyoruz. Yağlı boya resim yapmak ve çeşitli ahşap biblolar yapmak için kullandığı çatı katında yer alan atölyesinden uzun süre çalışma tıkırtılarını duyduk. Hostelde duvar olmadığı için neredeyse özel hayat yok gibi. Herkesin  konuşması duyulabiliyordu. Odaya vardığımda 4 kişilik olan odaya 2 kadın daha gelmişti. Konusunda birisi Türk olduğunu söyledi. İngiltere’de uzun yıllardır yaşıyormuş Şebnem ama oldukça İngiliz olmuş. Sabah erken kalkacaklarını söyleyerek ranzasına çıktı. Burada jungle turu ve balık tutma gibi aktiviteler var. Manaus’da jungle turuna gittiğim için burada gitme isteğim yok. Ama Amazon nehri yolculuğuna buradan başlasaydım, fiyat açısından çok uygun olurdu. Sabah 04.00 gibi horozların sabah seremonisi ile uyandım. Kuş sesleri horozların dönmek bilmeyen sesleri en sonunda saat 06.00 da beni yataktan kalkmaya ikna etti. Silvana ‘ya seslendim sabah yürüyüşüne çıkmak için. Hemen uyanıp bana eşlik etti. Sabah dışarıya kendimizi attığımızda şaşırdık. Oldukça kalabalıktı. İskeleye doğru ilerlediğimizde balık, meyve, sebze satan yerlilerin pazarıyla karşılaştık.

Yol boyunca elinde balık demetleriyle burada yaşayan sakinlerle karşılaşmıştık.

Daha sonra Angelica Silvana ile sabah kahvaltısı yaptık. Burada kahvaltıda genellikle balık çorbası içiliyor. Sabah kahvaltıda balık çorbası içmek benim için çok zor geldi, ne de olsa alışkanlıklarımdan vazgeçemiyorum. Domatesli yumurta ve yanında kahve içmek daha cazip geldi. Silvana ile vedalaştıktan sonra Angelica bizim hostele taşındı. Sonra beraber bir kayık motor kiralayıp pembe dolphinleri görmeye ve göl gezintisi yapmaya gittik.

Angelica ile ertesi gün Leticia için tekneye benim yola çıkıyoruz. Iki gece kaldığım Puerto Nariño aklımda tekrar gelmiş üzere kalıyor.

The boat approached the pier in Puerto Nariño within two hours.

package goods supplied on board durakladık by Leticia at various places along the way were delivered to the recipient. I got on the boat at the pier and started walking yavsş yavsş. I place well in advance and I guessed that he asked if I would be an old man a place to stay .. And he tells me the name of the hostel, my Leticia from hostel to hostel candidates say the same that I got you. We walk towards any deviation from the correct place on the pier. A young Israeli remember what you told me about Puerto Nariño. Puerto Nariño told much is left for 3 weeks and I want to know why I’m surprised. He turned to me “There are some places that you feel you belong there and you’ll be impressed by the energy,” he said. Located in the rainforest began to pull me into this charming city. I’ve got to the door of the hostel within ten minutes chatting. The hostel is surrounded by gardens and trees were lost in almost green. The door opened a little African origin collectively middle-aged woman. The building was made entirely ahşapd and outside wall mounted wooden cage instead consisted of galvanized wire.

bed price in hostel 20 thousand Colombian pesos, but no breakfast. I can not be a registration and output. There I met with Brazilian Silvana. Manaus “also was working in her museum. I met were very friendly and immediately said” I’m going to Mirador stakeout up the tower you also you come, “he continues. My stomach was very hungry, but very attractive look to follow gğneş sunset in the Mirador. Mirador exit ticket I do not remember very well, but 10 thousand pesos more than it was not. We went to the watchtower at about 3 times the height of the building was made entirely by Silvana ahşapd that. it was quite fun to watch the sunset which was established in Puerto Nariño bird above the river’s edge.

After watching the sun set with Silvana who were there with us, we started another woman talking and then when chatting I learned that Angelica’s name, we came together in the same boat I was able to ride a boat through söyledi.angeli by. Indeed life is full of coincidences. Just there, “Angelica program The Way, why do not you come to dinner with us?” I asked. Meanwhile ayırtmıştık.hep our place in the fishing on the corner walking with Silvana We went to a restaurant together. There are only 5-6 tables in restaurants. Freshwater fish have a huge fish we chose only 15 thousand pesos. The three of us shared the fish. They made him rice addition. We started our beer open enjoyable meal. Angelica lives in Bogota, Colombian. He came to work and wanted to visit the mold Puerto Nariño weekend. Our group level and we talk quite enjoyable. Night 23: 00 approaching the 5-minute walk from our hostel we’re going. He was sitting in the lounge when we went with the hostel. Hand in us doing a show with a musical instrument. musical instruments, says some words in his mouth, and I’m anxious söylüyor.biraz these words they use in rituals to invoke the spirit of local interest but appealed. Then we go to our room because we came very sleep. Oil painting from the studio to work long and located in the attic that is used to make various wooden statuettes would hear the click. like almost no private life is not the wall at the hostel. Everyone’s speech could be heard. When I got to the room with room for 4 people 2 women had arrived. One said that in Turkey. Patricia lived in England for many years but was quite imgiliz. saying that they went to bunk up early in the morning. There are activities such as jungle tours and fishing. I Manaus “as I do not want to go where the tour I went. But Amazon tour here is very convenient in terms başlas I Colombia price. In the morning I woke up in the morning ceremonies of the cock as 04:00. Return to the birds singing, cock unfamiliar sounds at the end at 06:00 in the lifting of me yatakd he convinced. to exit the walk in the morning I called to Silvana. We Sasuke we accompanied me etti.sabah out at ourselves Just woke up. quite kalabalıkd in. We encountered fish the fruits of we move on from the pier to the market of domestic selling their vegetables.

Along the way we encounter here with the fish bunch in the hands of residents.

Then we have breakfast with Angelica Silvana. meanwhile fish soup, breakfast very yaygın.sabah very difficult for me to drink fish soup for breakfast, but the ideal tomato eggs and coffee. We say goodbye with Angelica Silvana moved to our hostel after we went together to rent a boat engine dolphinma pink and lake navigation.

We’re going on my way to the boat for the next day Leticia Angelica. I stayed two nights in Puerto Nariño remains came to my mind again.

Angelica ile dnüş sabahı iskelede